تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥ - كارى مقرر و شدنى

رو كه خانه آفتاب رو به سبب تابش آفتاب پاكيزه‌تر است.

[١٧] فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً ميان خود و آنان پرده‌اى كشيد.

مريم ميان خود و مردم پرده كشيد تا چيزى مانع اخلاص او در عبادت نشود و كسى او را از خدا به خود مشغول ندارد. شايد هم آيه اشاره به اين دارد كه نماز زن در مكان امن خانه از نماز او در جاهاى عمومى افضل باشد. و در حديث هم آمده است كه «مسجد زن خانه اوست».

فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا و ما روح خود را نزدش فرستاديم و او چون انسانى تمام بر او ظاهر شد.» مريم آن زن صديقه طاهره (ع) از ديدن او بر خود لرزيد، زيرا تا آن زمان چنان چيزى نديده بود كه مردى به حجره او آيد. آيا به چه منظور مى‌آيد و هدفش چيست؟ بويژه آن كه مريم ميان خود و مردم حجابى كشيده بود تا كس به حريم او گام ننهد و عجيب آن بود كه آن مرد بدون اجازه او به نزدش داخل شده بود.

«تمثّل» روح عبارت است از ظهور آن در شكلى معين، و خدا اكنون اراده كرده بود كه روح او به صورت انسانى تمام ظاهر شود. شايد به اين علت بود تا مريم عذراء را بيازمايد كه مردان تمام يعنى بدون نقص در انگيزش غرايز زنان مؤثّرتر خواهند بود.

[١٨] قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا مريم گفت: از تو به خداى رحمان پناه مى‌برم كه پرهيزگار باشى.» مريم، هم زنى شجاع بود و هم مؤمن و به خوبى مى‌دانست كه در چنين موقعيتى چه رفتارى داشته باشد. پس رو به آن مرد كرد و گفت: من از اينكه تو پرهيزگار باشى به خدا پناه مى‌برم. مريم او را از خدا ترسانيد/ ٢٦ تا مگر از آن كار كه آهنگ آن دارد باز ايستد، و اين پناه بردن به خدا دليل عمق ايمان او بود. بسيارى از مردم مؤمن هستند كه در مواقع صعب از پناه بردن به خدا غفلت مى‌كنند ولى مريم از دو نظر اين عبارت بر زبان آورد

يكى آن كه: اراده خود را تقويت كند و در دل آن مرد بيم اندازد.