تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٨ - زمينه كلى سوره

/ ٧

زمينه كلّى سوره‌

موضوع اصلى و كلى سوره كهف بحث در گرايش انسان بود به زينتهاى اين جهانى و در سوره مريم موضوع اصلى و كلى بحث در وابستگى انسان است به خانواده و فرزندان به عبارت ديگر آنچه موجب بقاى نوع نو بشر مى‌شود آنهم عارى از هر گونه شوائب ناسالم.

اين موضوع از دو جهت در خور ملاحظه است

نخست آن كه: اسلام انسان را ملزم مى‌دارد كه رابطه‌اش با طبيعت در محدوده رابطه‌اش با خدا- كه هم آفريدگار او و هم آفريدگار طبيعت است- جاى داشته باشد، زيرا رابطه با خداست كه اعمال آدمى و رفتار و گرايشهاى او را تحت ضابطه در مى‌آورد.

بر انسان است كه همه چيز خود را در راه اين رابطه فدا كند، زيرا او بنده پروردگار خود است و بايد او را دوست بدارد و دوستان او را به دوستى برگزيند و با دشمنان او دشمنى ورزد. رابطه انسان با طبيعت امرى عرضى است نه ذاتى، زيرا خدا ما را فرمان داده كه زمين را آبادان گردانيم و خانه‌ها بسازيم و خانواده تشكيل دهيم و فرزندان خود را دوست بداريم و برايشان دل بسوزانيم ما همه اين امور را در حدود اوامر و نواهى الهى انجام مى‌دهيم.

/ ٨ سوره مريم نازل شده تا در اين مسير راهنماى ما باشد از اين رو در حديث آمده است كه «هر كس به خواندن سوره مريم مداومت ورزد نمى‌ميرد تا آن گاه كه چيزى به او رسد كه او را از حيث جان و مال بى‌نياز سازد».

«مداومت» به خواندن كه در اين حديث آمده مراد از آن مداومت در عمل‌