تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٦٢ - شرح آيات

/ ١٩٧

فرعون قوم خود را گمراه كرد نه هدايت‌

رهنمودهايى از آيات

خلاصه رسالتهاى پيامبران كه در قرآن مكرر آمده است اين است كه آدمى گروگان عمل خويش است و عاقبت مجرمان آتش است آتشى كه در آن نه مى‌ميرند و نه زندگى مى‌كنند در حالى كه سرانجام پرهيزگاران بهشتى است كه در نهرهايش آب روان است. نتيجه عمل محدود به آخرت نيست، بلكه گاه انسان نتيجه عمل خود را در دنيا مى‌بيند. همانگونه كه فرعون هم بخشى از كيفر اعمال خود را در اين جهان ديد، يعنى در آب غرق شد.

از اين روست كه خداى تعالى بنى اسراييل را از طغيان و كفران نعمت بر حذر مى‌دارد تا مورد غضب او واقع نشوند. اما اگر انسان اندكى منحرف شود در رحمت و توبه صادق براى او هم چنان مفتوح است.

شرح آيات

[٧٤] إِنَّهُ مَنْ يَأْتِ رَبَّهُ مُجْرِماً فَإِنَّ لَهُ جَهَنَّمَ لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى‌ هر آينه هر كس كه گنهكار نزد پروردگارش بيايد جهنم جايگاه اوست كه در آنجا مى‌ميرد و نه زندگى مى‌كند.» كسى كه تا پايان عمر هم چنان گنهكار بماند سرنوشتش جهنم است. تعبير «له/ ١٩٨ جهنم» از اين روست كه گناهكار با عمل ناصالح خود گويى جهنم را خريده است پس جهنم ملك اوست.

آيا مدت توقف در آتش چه زمانى خواهد بود؟ در تمام اين مدت مجرمان را