تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٢ - فرزندان صالح

مى‌نمود. بسيارى از پيامبران پيش از نبوت داراى رسالت هستند يعنى امر رسالت در ذات آنان نهفته است. چون كسى حاضر شد بار رسالت را بر دوش كشد و خداوند او را در عملش صادق ديد، نبوتش ارزانى دارد. چرا در اين آيه رسالت قبل از نبوت آمده و گفته است «رسولا نبيّا» زيرا مقام رسالت بر مقام نبوت برترى دارد و درجه آن فراتر است.

[٥٧] وَ رَفَعْناهُ مَكاناً عَلِيًّا او را به مكانى بلند فرا برديم.» اگر خواستار مكان بلند هستى بايد كه صدق بورزى، همانند ادريس. زيرا فرد صادق را مردم دوست دارند و مقامش را فرا مى‌برند. پس در ميان مردم همواره داراى منزلتى عالى است.

/ ٦٩

فرزندان صالح‌

[٥٨] أُولئِكَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ وَ مِمَّنْ هَدَيْنا وَ اجْتَبَيْنا اينان گروهى از پيامبران بودند كه خدا به آنان انعام كرده بود از فرزندان آدم و فرزندان آنان كه با نوح در كشتى نشانديم و فرزندان ابراهيم و اسراييل و آنها كه هدايتشان كرديم و برگزيديمشان.» اينان ذريه صالحى هستند كه تو نيز بايد خاندان خويش را بر وفق مرام و روش آنان راهنمايى كنى. شايد قرآن كه بر كلمه «ذريه» تأكيد مى‌كند چنين مقصودى دارد.

إِذا تُتْلى‌ عَلَيْهِمْ آياتُ الرَّحْمنِ خَرُّوا سُجَّداً وَ بُكِيًّا و چون آيات خداى رحمان بر آنان تلاوت مى‌شد گريان به سجده مى‌افتادند.» مهمترين صفت اينان پس از آن كه خدا ايشان را هدايت كرده و برگزيده علاقه آنها به خداست و نزديكى معنوى است به او و اين مقام تقرب بالاترين مقامى است كه انسان مؤمن صادق به آن دست مى‌يابد.

چون آيات خدا بر مؤمنان تلاوت شود و آنان اوامر و نواهى خدا را بشنوند و