تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٨ - وعده خداى رحمان

و افزون شدن روشنايى حاصل مى‌شود.

اكنون اين سؤال پيش مى‌آيد كه آيا در بهشت فيضان نعمت بر دوام نيست؟. پس چرا مى‌گويد روزى آنها هر صبح و شام مى‌رسد؟ جواب اين است كه روزى مؤمن هر روز در تزايد است و همه را به سوى تكامل مى‌رود.

در حديث شريف نبوى آمده است كه در اوقاتى كه در دنيا نماز مى‌خواندند از جانب پروردگار به آنان هدايا و نعمى عطا مى‌گردد. [٣] [٦٣] تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا اين همان بهشتى است كه به بندگانمان، آنها كه پرهيزگارى كرده‌اند، عطا مى‌كنيم.» بهشت ميراث بندگانى است كه براى اكتساب آن در دنيا از طريق پرهيزگارى اقدام كرده‌اند.

[٦٤] وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ‌ و ما جز به فرمان پروردگار تو فرود نمى‌آييم.» فرشتگان جز به فرمان خدا و حكمت او از آسمان به زمين نمى‌آيند. در حديث آمده است/ ٧٧ كه رسول اللَّه (ص) به جبرييل گفت: «چرا بيشتر از آنچه بر ما نازل مى‌شوى، به ديدار ما نمى‌آيى؟» پس اين آيه نازل شد. از اين آيه اين نكته هم دانسته مى‌شود كه وعده‌اى كه خداى تعالى به بندگانش داده است وعده‌اى است اكيد كه قرآن آن را اثبات كرده و آن جز به امر پروردگار سبحان نازل نمى‌شود.

لَهُ ما بَيْنَ أَيْدِينا وَ ما خَلْفَنا وَ ما بَيْنَ ذلِكَ‌ آنچه در پيش روى ما و پشت سر ما و ميان اين دو قرار دارد از آن اوست.» آن كه وعده مى‌دهد پروردگار است نه ملائكه. ملائكه رسولانى هستند كه وعده را براى بشر مى‌آورند و خدا وعده خويش فراموش نمى‌كند.

وَ ما كانَ رَبُّكَ نَسِيًّا و پروردگار تو فراموشكار نيست.»