تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٧٢ - شرح آيات

بشرى دور نگاه دارد زندگى سالم و دور از آلودگى خواهد داشت و اين پاداشى نيك است كه خداى تعالى به او مى‌دهد.

ابراهيم پيش از هر كار ديگر بتانى را كه مردم را به بندگى گرفته بودند در هم شكست و آنان را از تقليد پدران و نياكان منع كرد و نه تنها خود از پى پدرش آزر نرفت، كوشيد تا پدر را پيرو خود قرار دهد، زيرا ابراهيم به مقام يقين رسيده بود.

/ ٣٣٦ انسانى كه از عبوديت طاغوت و عبوديت نياكان و عبوديت شهوات و عبوديتهاى ديگر رهايى يافته داراى شخصيتى مستقل خواهد شد و جز در برابر آفريدگار جهان خاضع نخواهد بود. ابراهيم زندگى را در عين سلامت آغاز كرد، خداى تعالى هم او را به جاى آن جامعه فاسد جامعه‌اى صالح عطا نمود و به جاى آن وحشت افكنى و طغيان امن و راحت و آزادى بخشيد. و به جاى آن تاريخ فاسد شخص او را را خاستگاه تازه‌اى براى بناى يك تاريخ صالح قرار داد.

خداى تعالى در برابر هر بلايى كه بدان صبر نمود او را نعمتى ديگر بخشيد.

او خود را از قيد طاغوت رهانيد، خداوند نعمت رهبرى‌اش داد و مقام پيشوايى‌اش عنايت كرد. ابراهيم از قيد جامعه مشرك خود را رهانيد و خداوند پيروان مؤمنش بخشيد و فرزندان داد و پسر خاله‌اش لوط را پيرو او ساخت. ابراهيم از قيد تاريخ منحرف خود را نجات داد خداى تعالى او را نقطه آغازين تاريخى والا قرار داد.

اينهاست برخى حقايقى كه از آن آيات كريمه دريافته‌ايم.

شرح آيات

[٥٩/ ٦٠] قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ* قالُوا سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَهُ إِبْراهِيمُ‌ گفتند چه كس به خدايان ما چنين كرده است؟ هر آينه او از ستمكاران است* گفتند شنيده‌ايم كه جوانى است به نام ابراهيم، از آنها سخن مى‌گفته است.»/ ٣٣٧ چه كسى بتان را شكست؟

هر كس كه شكسته باشد بر خود ستم كرده يعنى خود را در معرض انتقام‌