تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٣ - رهنمودهايى از آيات

٥٢ [عاكفون‌]: در استمرار و مداوم بر عبادتها.

٥٧ [و تاللّه‌]: به خدا سوگند خورد براى تأكيد آنچه كه مى‌گويد، و تاء براى تعجّب است.

٥٨ [جذاذا]: يعنى قطعه قطعه، و اصل آن از جذ به معنى قطعه‌هاست.

/ ٣٢٤

نفحات عذاب نشانه‌هاى مسئوليت‌

رهنمودهايى از آيات

سياق سخن قرآن حكيم مسئوليت انسان است در زندگى، مسئوليتى كه مرتكز در جديت و هدفمندى است، اينك بحث از اين پيش مى‌آيد كه از علائم مسئوليت نفحات عذاب است كه افراد بشر به سبب سوء افعالشان در معرض آن قرار مى‌گيرند. آدمى براى آن كه آخرت و عذاب و ثواب آن را بشناسد بايد درباره دنيا و نحوه عذاب و ثواب آن تفكر كند. ترازوهاى عدل كه هر عمل خرد و كلانى را مى‌سنجند و صاحب آن عمل را به مقتضاى آن پاداش مى‌دهند. به گونه‌اى كه به كس ستمى نمى‌شود حتى اگر به اندازه وزن يك دانه خردل باشد.

رسولان پروردگار آمده‌اند تا به دست مردم ترازويى دهند كه به وسيله آن ميان حق و باطل فرق نهند و نورى فرا راهشان دارند كه در ظلمات حيات راه خويش بيابند و پرهيزگاران را تذكر دهند تا همواره بر عزم و ايمانشان افزوده شود.

/ ٣٢٥ يكى از بارزترين اهداف پيامبران اين است كه مردم را به ياد روز قيامت اندازند. آنجا كه ترازوى اعمال تعبيه شده. پرهيزگاران كسانى هستند كه از خدايشان مى‌ترسند و از صحنه‌هاى هولناك قيامت بيمناكند. و اين كتاب- يعنى قرآن مجيد- آخرين كتاب آسمانى است كه خداى تعالى براى همين غايت و