تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠٥ - رهنمودهايى از آيات

/ ١٢٣

دعوتگر و دشواريهاى دعوت‌

رهنمودهايى از آيات

در اين آيات از سوره طه موضوعات مختلفى بحث مى‌شود. و ما بارها گفته‌ايم در آغاز يا پايان هر سوره از سوره‌هاى قرآن موضوعاتى آمده است كه در نظر اول بدون ارتباط به يكديگر است ولى چون در آن تأمل رود درمى‌يابيم كه هر يك از آن آيات موضوع يكى از مطالبى است كه در آن سوره آمده است.

موضوعات اين بخش به نقش نبوت اشارت دارند كه پيامبران براى سعادت انسان آمده‌اند و پيامبر نبايد براى هدايت مردم خود را بكشد، بلكه كافى است كه به آنان تذكر دهد. هر كس بترسد پند مى‌گيرد و هر كس نترسد اعراض مى‌كند، و اين رسالت از سوى خداوند آسمانها و زمين است كه محيط بر آنهاست و بر انسان است. او سخن بنده خود را مى‌شنود چه او را به آواز بلند بخواند و چه آهسته و در خفا. نامهاى خوب از آن اوست و اين امر در داستان موسى شكل گرفته. موسى مردى فقير بود و مسكين به خدا پناه برد و مشعل فروزان نبوت به دست گرفت و مردم را كه در ظلمت جهل و شرك گم شده بودند، رهايى بخشيد.

/ ١٢٤ مشعل نبوت مشعلى است كه قوام آن ياد خداست و تنها و تنها پرستش اوست و ايمان به آخرت است و ايمان به اين كه عمل انسان در اين دنيا، در آخرت شكل مى‌پذيرد و هر كس بر حسب عملش پاداش مى‌بيند. اينهاست موضوعهايى كه در آغاز سوره طه آمده است.