تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٠ - رهنمودهايى از آيات

بر هم نخورد.

٩٨ [حصب‌]: هر سنگى كه پرتاب شود و به همين سبب به ريگ كوچك «حصباء» گفته مى‌شود.

١٠٢ [حسيسها]: صداى آن كه احساس مى‌شود.

١٠٤ [السّجلّ‌]: سجلّ چيزى است كه در آن ثبت شود.

/ ٣٧٣

پاداش سرنوشت حتمى‌

رهنمودهايى از آيات

در اين آيات سخن از جزاى اخروى است. هر قومى كه در اين دنيا به پاداش افعالش هلاك شود، در آخرت بازمى‌گردد تا پاداش عادلانه خود را ببيند.

چه وقت؟ وقتى كه نشانه‌هاى قيامت آشكار شود و راه اقوام يأجوج و مأجوج گشوده گردد. آنها مانند سيل از بلنديها به پستى‌ها سرازير مى‌شوند. در آن زمان قيامت نزديك است و آن وعده خداوندى به تحقق خواهد پيوست. چشمان كفار از هول و هراس قيامت حيرت‌زده بماند. آنها به حسرت مى‌گويند كه چه‌سان در دار دنيا دچار غفلت شديم و به خود ستم روا داشتيم. خطاب از حضرت عزت بيايد كه پاداش شما امروز اين است كه در آتش جهنم افكنده شويد و شما و خدايانتان سوخته گرديد. آن گاه در خواهيد يافت كه شفيعان شما تا چه حد زبون و بينوا بوده‌اند.

اگر آنان چنان كه شما مى‌پنداشتيد خدا بودند به آتش داخل نمى‌شدند.

آرى همه در آتش عذاب خدا جاودانه خواهند بود. آتشى كه بانگ مى‌كند ولى آنها از شدت عذاب هيچ نمى‌شنوند./ ٣٧٤ در حالى كه گروهى كه خدا هدايتشان كرده از