تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٢٦ - حقيقت پيامبران

أَ فَهُمْ يُؤْمِنُونَ‌ آيا اينان ايمان مى‌آورند.» آرى اينان منتظر بودند كه نشانه‌اى از نشانه‌هاى هلاك كننده قريه‌هاى پيشين بر آنان نازل گردد تا ايمان بياورند در حالى كه ايمان به آن گونه آيات عقلى را رد مى‌كردند و اين خطاى بزرگى بود كه مرتكب شدند زيرا سبب هلاكتشان گرديد.

حقيقت پيامبران‌

[٧] وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ‌ ما پيش از تو به رسالت نفرستاديم مگر مردانى را كه به آنها وحى مى‌كرديم.» وقتى گفتند كه او بشر است، قرآن پاسخ مى‌دهد كه آرى بشر است همچنين همه پيامبران پيشين هم از جنس بشر بوده‌اند.

فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌ اگر خود نمى‌دانيد از اهل كتاب بپرسيد.» خداى تعالى به جاهل هم آن قدر علم داده كه براى راه يافتن به حقيقت از عالم سؤال كند. اگر مردم هم خود نمى‌توانند حقيقت رسالتها را درك كنند بايد از اهل علم بپرسند. آيه اشارت دارد به اين كه سؤال جاهل از عالم يك اصل شرعى است، در صورتى كه عالم از اهل ذكر باشد يعنى از كسانى كه/ ٢٧٩ از علم خود بهره برده باشد.

[٨/ ٩] وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا يَأْكُلُونَ الطَّعامَ وَ ما كانُوا خالِدِينَ* ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَيْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ‌ آنها را كالبدهايى نكرده‌ايم كه به طعام نيازمند نباشند و عمر جاودان هم نداشتند* سپس هر وعده‌اى كه با ايشان نهاديم بر آورديم و آنها و هر كس را كه خواستيم رهانيديم و گزافكاران را هلاك كرديم.» با اين همه به شما تأكيد مى‌كنيم كه رسولان پيوسته به خدايند و كلامشان وعده خداست. خدا وعده خويش به نفاذ مى‌رساند و رسولان خود را نجات مى‌دهد و