تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦ - كارى مقرر و شدنى

ديگر آن كه: به او بفهماند كه عمل او مخالف تقوا و پرهيزگارى است.

[١٩] قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا گفت من فرستاده پروردگار تو هستم. تا تو را پسرى پاكيزه ببخشم.» [٢٠] قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا گفت از كجا مرا فرزندى باشد، حال آن كه بشرى به من دست نزده است و من بد كاره هم نبوده‌ام.» مى‌بينيم كه مريم باز هم توانسته است در برابر اين فاجعه ناگهانى زمام اعصاب خود را در اختيار داشته باشد، هر چند هنوز در آغاز جوانى است.

پس با آن فرشته به گفتگو مى‌پردازد و مى‌گويد كه من شوهر نكرده‌ام، بدكاره هم نيستم. پس چگونه ممكن است صاحب فرزند شوم.

[٢١] قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ‌ گفت پروردگار تو اين چنين گفته است: اين براى من آسان است.

خداى تعالى مى‌گويد كه اين عمل در برابر قدرت خلاقيت او عملى سهل و آسان است. و هدفش اين است كه اين فرزند بر مردم نشانه‌اى از پروردگار عالميان باشد پس بايد درد باردارى و رنج زادن را به خوبى تحمل كند و هم در برابر تهمتهاى مردم پايدارى ورزد، زيرا فرزند نشانه قدرت و عظمت پروردگارش براى مردم خواهد بود.

وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا ما آن پسر را براى مردم آيتى و بخشايشى كنيم.

علاوه بر نشانه، براى مردم هم رحمت و بخشايش است. علم او رحمت است و رسالت او رحمت و اعمالش رحمت. با اين كلمات آن فرشته كه به صورت انسانى درآمده بود، مريم را آرامش بخشيد.

/ ٢٧ وَ كانَ أَمْراً مَقْضِيًّا و اين كارى است حتمى و پايان يافته.

جبرييل امين كه براى مريم به صورت مردى تمام ظاهر شده بود به همه سؤالهاى مريم چنين پاسخ داد كه اين فرمان خداوند است. او مى‌داند كه چگونه اين‌