تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٤ - تحزب راه ضلالت است

قرآن به ما تذكر مى‌دهد كه اين اختلاف بر سر دين نيست و از براى خدا هم نيست. بلكه به خاطر شهوات و هواهاى آنهاست و عبارت «واى بر كافران» در آيه اشاره است به موضوع آنان در روز قيامت.

[٣٨] أَسْمِعْ بِهِمْ وَ أَبْصِرْ يَوْمَ يَأْتُونَنا چه خوب مى‌شنوند و چه خوب مى‌بينند آن روز كه نزد ما آيند.

آرى، در آن روز خواهند ديد و خواهند شنيد كه آنان كه در اين جهان بر خود ستم مى‌كردند و در گمراهى آشكار بودند. اينان به جاى آن كه براى رهايى خود از آتش جهنم به دنبال راهى بگردند هم چنان سرگرم شهوات بى‌ارزش و خود پسنديها و تنگ نظريهاى خود هستند.

/ ٤٨ لكِنِ الظَّالِمُونَ الْيَوْمَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ‌ ولى ستمكاران امروز در گمراهى آشكارى هستند.

ستمكاران امروز در گمراهى آشكارى هستند آن چنان ديده حقيقت جويشان بر بسته است كه نمى‌توانند حتى سرنوشت خود را تصور كنند. و اين امر به سبب اختلافى است كه دارند. اگر مى‌توانستند سرنوشت خود را تصور كنند به جاى اختلاف در دين دين را مقياس كارهاى خود قرار مى‌دادند و به جاى اختلاف در آن اختلافات خود را بدان رفع مى‌كردند.

[٣٩] وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ آنان را از روز حسرت كه كار به پايان آمده بترسان.

اعمال- يا افكارشان- و همه قدرتهايشان از دست رفته است و فقط يك چيز براى آنها مانده است حسرت و ندامت. زيرا در آن روز راهى به بازگشت ندارند و براى اصلاح مسير خود فرصتى نمى‌يابند.

وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ‌ آنان هم چنان در حال غفلت و بى ايمانى هستند.

امروز مردم از آن روز غافلند و بدان ايمان ندارند در حالى كه مى‌پندارند به آن ايمان دارند دروغ مى‌گويند. اگر ايمان مى‌داشتند اختلاف نمى‌كردند و به‌