تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦ - شرح آيات

چون وقت نماز در مى‌رسيد مى‌گفت: اى بلال ما را خوشدل كن. حضرت سجاد نيز در مناجات العارفين در صحيفه سجاديه با خداى خود راز و نيازى دلپذير دارد. [٧] [١٦] اين است حال مؤمنان در بهشت. پس حال كسانى كه كافر شده‌اند چگونه است؟

«وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ‌- اما آنها كه كافر شده‌اند و آيات ما را تكذيب مى‌كنند و ديدار آخرت را دروغ مى‌انگارند، همه را در عذاب حاضر آرند.» مؤمنان به سرعت به بهشت مى‌روند و كافران را به سوى آتش مى‌كشانند.

زيرا بهشت نزديك آنهاست حتى مقابلشان قرار مى‌گيرد. در حالى كه بايد كافران را به سوى آتش ببرند با زنجيرهايى به بلندى هفتاد ذراع.

/ ٣٠ چه بسا كه اين آيه مى‌خواهد مرض روحى را معالجه كند و آن توجيه را كه كافران بدان متوسل مى‌شوند از ميان ببرد. و آن تكذيب روز رستاخيز است، زيرا كافران مى‌پندارند كه چون قيامت را دروغ انگاشتند مسئوليت نيز از آنها ساقط مى‌شود.

در حالى كه قرآن مى‌گويد تكذيب كردن كافران قيامت را خود جريمه‌اى است كه بايد كيفر آن را ببينند. چنان نيست كه فقط كسانى كه به قيامت ايمان دارند مؤاخذه شوند، آنها هم كه روز جزا را دروغ مى‌انگارند بايد جريمه عمل خود را باز پس دهند.

[١٧] «فَسُبْحانَ اللَّهِ‌- خدا را بستاييد.» اگر خواهيد از اهل بهشت باشيد نه از اهل دوزخ خدا را تسبيح گوييد و در شب و روز او را بستاييد.

«حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ‌- بدان هنگام كه به شب در مى‌آييد و