تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٢ - چگونه خدا را در برابر نعمتهايش شكر گوييم؟

«شكر هر نعمتى- هر چند هم كه بزرگ بود- اين است كه بگويى الحمد للَّه». [٢٦] ثالثا: اجتناب از محرمات و دورى از فخر و زورگويى و اسراف و بخل و فساد جنسى.

از حضرت امير (ع) روايت شده كه فرمود

«شكر هر نعمتى پرهيزگارى است از هر چه خدا حرام كرده است». [٢٧]/ ١٨٧ رابعا: اداى حقوق نعمت و التزام به حدودى كه شرع معين كرده.

سدير الصيرفى بر امام صادق داخل شد (به ظاهر مردى مالدار بود) حضرت به او گفت

«اى سدير، مال كسى اگر افزون شود حجت خدا هم بر او تمامتر است.

اگر به اداى حقوق الهى توانايى يافتيد آن را ادا كنيد».

سدير پرسيد: يا بن رسول اللَّه به چه طريق؟

فرمود

«به برآوردن حاجت برادرانتان از اموالتان. اى سدير، بر آنچه خدا به شما عنايت كرده شكر گوييد و به كسانى كه شما را شكر مى‌گويند انعام كنيد، زيرا اگر چنين كنيد خدا نيز بر نعمت شما بيفزايد و برادرانتان نيكخواه شما شوند. سپس اين آيه را تلاوت كردند كه اگر شكر گوييد بر نعمت شما مى‌افزايم».

پنجم: به كوشش در راه خدا و طلب خشنودى او. اينك بنگريم كه حضرت رسول (ص) چگونه خود را براى شكرگزارى به درگاه خدا به تعب مى‌اندازد

عمر بن خطاب بر آن حضرت داخل شد. پيامبر تب كرده بود عمر گفت: يا رسول اللَّه،/ ١٨٨ تب و لرز شما چقدر سخت است! پيامبر (ص) گفت: اين حال مانع من‌