تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٨ - رهنمودهايى از آيات

/ ١٥٨

چرا خدا موجودات را مسخر انسان ساخت‌

رهنمودهايى از آيات

پس از آن كه خداى تعالى نعمتهايى را كه به ما ارزانى داشته به ياد ما آورد و از ما خواست كه او را در برابر آنها سپاس گوييم، اكنون مى‌گويد: بعضى از مردم هستند كه روزى خدا را مى‌خورند و ديگرى را عبادت مى‌كنند، زيرا آنها را نه بصيرت سالم است و نه علمى دارند و نه رهنمودى و نه كتابى روش. بلكه از سيرت پدران خود پيروى مى‌كنند بدون آن كه بشناسند كه آنان نيز از عوامل گمراهى و انحراف متأثر بوده‌اند. پس شيطانى كه فرزندان را گمراه كرده همان شيطانى است كه پدران را به گمراهى كشيده، زيرا گمراهى اگر چه پدران به راه آن رفته باشند هدايت نمى‌شود.

آن گاه بيان مى‌دارد كه شكر حقيقى همان تسليم مطلق در برابر خداست زيرا هدف والا از نعمتهاى خدا اين است كه انسان پروردگارش را بپرستد. كه مى‌فرمايد: «من آدميان و پريان را نيافريدم مگر براى اين كه مرا بپرستند». و رابطه خدا با مردم از خلال اين نعمتها، احسان است و بخشش. و اين همان چيزى است كه اين سوره بر آن تأكيد دارد. زيرا اگر اين دو صفت در بشر وجود داشته باشد به دستاويز محكمى چنگ زده كه هرگز نخواهد بريد.

/ ١٥٩ اما كافران كفرشان آنان را سخت زيانمند خواهد ساخت. آنجا كه چون به نزد خدا باز گردند، آنها را از كارهايى كه كرده‌اند آگاه خواهد ساخت و اعمال نهان و آشكارشان را پيش چشمشان خواهد داشت. آيا خداى ما به آنچه در