تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٨٨ - شرح آيات

انفاق كرده در دنيا خواهد داد و دو برابر آن را در آخرت». [١٨] امام صادق (ع) فرمود

پروردگار عالم- تبارك و تعالى- هر شب جمعه امر خود را به آسمان دنيا، از اول شب نازل مى‌كند. و در هر شب در ثلث آخر آن. و پيشاپيش آن ملكى است كه ندا مى‌دهد: آيا كسى هست كه توبه كند تا توبه‌اش قبول شود؟ آيا كسى هست كه آمرزش خواهد تا آمرزيده شود. آيا سائلى هست تا آنچه سؤال كرده به او عطا گردد. خداوندا، هر بخشنده‌اى را عوض عطا كن و مال هر ممسكى را تلف نماى. و اين ملك ندا مى‌دهد تا صبح بدمد. چون صبح دميد، امر پروردگار بازمى‌گردد به عرش او آن گاه ارزاق بندگان تقسيم مى‌شود.

بسا ناحيه غيبى در دادن عوض به چند برابر مقصود، بركتى است كه خدا در آن مى‌نهد و نيز در هزينه كردن آن در موارد صالح و نافع.

ناحيه طبيعى: آنچه انسان را به جستجوى حوائجش و از جمله مال و دارايى وامى‌دارد، شعور به نياز است. شكى در اين نيست كه آن كه انفاق مى‌كند قواى عقلى و مادى خود را براى فراهم كردن عوض آنچه انفاق كرده به كار مى‌اندازد، تا راههاى مشروع را براى به دست آوردن مال پيدا مى‌كند.

كسى كه مال خود را در راه خدا انفاق مى‌كند بايد به كرم و بزرگوارى پروردگارش اعتراف كند. از اين رو خداى تعالى علاوه بر ذكر خيرى كه در عوض انفاق نصيب انفاق كننده مى‌شود، مى‌افزايد

«وَ هُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ‌- و او بهترين روزى دهندگان است.»/ ٤٨٦ احاديث نيز اين معنى را تأكيد مى‌كنند

«هر كس به پاداش ايمان داشته باشد نيكو بخشش كند».

و فرمود

«هر كس يقين داشته باشد كه عوض انفاقش را خواهد گرفت در انفاق‌