تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢٩ - شرح آيات

دلها مى‌گذرد آگاه نيست؟

مؤمن نبايد از عمل آنها محزون گردد، زيرا تمتعاتشان در دنيا اندك و عذابشان در آخرت بسيار است.

در سياق اين آيات اسماء خدا ذكر شده تا سبب افزونى ايمان و شكر ما گردد. ده اسم از اسماء خداى تعالى را با شواهد ظاهرى آنها نام مى‌برد.

اول اين كه: خدا آفريننده هر چيزى است كه در آسمانها و زمين است. و حمد يكسره براى اوست با وجود اين كه بيشترشان نمى‌دانند.

دوم اين كه: خداى تعالى بى‌نياز است. آيا هر چه در آسمانها و زمين است متعلق به خدا نيست؟

سوم اين كه: خدا در عين غنا ستوده است.

چهارم و پنجم: خداى تعالى عزيز و حكيم است و شواهد عزت او و كلمات حكمت او را پايانى نيست و هرگز در شمار نمى‌گنجند. حتى اگر درختان قلم شوند و درياها مركب.

در آيات درس پيش از پنج اسم ديگر ياد كرد: سميع و عليم و خبير و على و كبير.

شرح آيات

[٢٠] اطراف بشر را حقايقى فرا گرفته كه بتواند آنها را درك كند همانا به راه راست هدايت خواهد شد.

ولى بيشتر مردم در عين گمراهى مى‌ميرند. چرا؟

زيرا ميان آنها و حقايق پرده‌هاى ستبر افتاده. قرآن راهنماست، زيرا عقل را بر مى‌انگيزد و آن پرده‌ها را به يك سو مى‌زند. پس آن قلب محدود باز مى‌شود و سراسر آفاق را تصرف مى‌كند.

/ ١٦٠ در واقع چقدر عميق است علم در نزد مؤمنى كه بدون حجاب به موجودات مى‌نگرد. نگاه او از راه دل است، دلى كه از عقده‌ها و اوهام و تمنيات خالى‌