تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٧ - غزوه بنى قريظه

آنان چيزى كم شود و هر بنده‌اى از بندگان خدا سنتى نهد كه گمراه كننده باشد بر اوست گناهى همانند گناه كسانى كه بدان سنت گمراه شده‌اند بدون اين كه از گناهان آنها چيزى كم شود». [١٢] دوم: علاوه بر اين مراد از «دو بار» در دنيا و آخرت است. جزاى دنيوى فرا رفتن شأن و مقام ايشان است و جزاى اخروى چيزى است كه در پايان آيه آمده است

«وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً- و براى او رزقى كرامند آماده كرده‌ايم.» [٣٢] «يا نِساءَ النَّبِيِّ لَسْتُنَّ كَأَحَدٍ مِنَ النِّساءِ إِنِ اتَّقَيْتُنَ‌- اى زنان پيامبر شما همانند ديگر زنان نيستيد، اگر از خدا بترسيد،»/ ٣١٨ زيرا خدا براى شما پاداش را دو چندان دهد چه ثواب باشد چه گناه و نيز از آيه برمى‌آيد كه اين امتياز نتيجه تفوق نژادى و ذاتى نيست بلكه به سبب ارتباط مستقيم آنهاست به رسول اللَّه. از اين رو اسلام خواستار خوشنامى و حسن شهرت آنهاست و از اين خاستگاه خداوند تماس زنان پيامبر را با افراد جامعه محدود مى‌كند.

«فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ‌- پس به نرمى سخن مگوييد تا آن مردى كه در قلب او مرضى هست به طمع افتد.» واجب است كه سخن گفتن زن مسلمان و ذاتا زنان پيامبر با مردان خالى از غنج و دلال باشد تا مباد آنها را به خواستهاى نامشروع ترغيب كند. تا عفتشان محفوظ بماند و خانواده از آسيب در امان ماند. اين جنبه اخلاقى و اجتماعى قضيه است، ولى از نظر سياسى هم اين معنى مهم است. زيرا منافقين و دشمنان اسلام همواره در صدد يافتن راهى هستند كه در دستگاه رهبرى دينى نفوذ كنند و چه بسا وسيله نفوذ همسر او باشد هر گاه فردى ضعيف و در برابر ديگران تسليم پذير باشد.

«وَ قُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفاً- و سخن پسنديده بگوييد.»