تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٤ - شرح آيات

بنده آن را انجام داد بدان منتهى مى‌شود. از اين آيه در مى‌يابيم كه هيچ چيز در اين جهان نابود نمى‌شود. جهان به مثابه فيلم سينماست با زمان در حركت است. آنچه مى‌پنداريم كه به وجود آمد و نابود شد، نابود نشده است. او در اين فيلم موجود است و در روز قيامت باز مى‌گردد. خداى تعالى مى‌فرمايد: «روزى كه آسمان را چون طومارى نوشته درهم نورديم. و چنان كه نخستين بار بيافريديم آفرينش از سر گيريم». [٣]/ ٢١١ آيه صراحت دارد كه مقدار روز قيامت هزار سال است. در حالى كه در آيه ديگر مى‌گويد پنجاه هزار سال. چرا؟ شايد ساعات روز نشور پنجاه باشد و خدا در هر ساعتى تدبير امرى مى‌كند و عروج اعمال به نزد او در يك ساعت از آن روز است. همانند اين حديثى روايت شده از امام صادق (ع) كه

«در روز قيامت پنجاه موقف است. هر موقفى هزار سال است از آن سان كه مى‌شماريد».

آن گاه آن حضرت اين آيه را تلاوت نمودند. [٤] [٦] و تا ما را به آن جا رساند كه يقين كنيم كه در آن ترديدى نيست به اعتبار اين كه از جانب خداى تعالى نازل شده، پاره‌اى از صفات ذات بارى تعالى را براى ما بيان مى‌دارد

«ذلِكَ عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌- اوست كه داناى نهان و آشكار است. پيروزمند و حكيم است.» امور نهفته و آشكار را مى‌داند. اگر انسان نيكوكار باشد او را به رحمت خويش پاداش دهد. و اگر گناهكار باشد او را به عزت خويش كيفر دهد يا در سايه رحمت خود توبه او بپذيرد.

[٧] «الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ خَلَقَهُ‌- آن كه هر چيز را آفريد و به‌