تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٠٤ - نام سوره

همچنين از فضيلت آل بيت رسول اللَّه سخن به ميان مى‌آيد كسانى كه خدا پليدى را از آنان دور كرده و آنان را از لوث هر گناه پاكيزه ساخته است. مراد اين است كه خط نبوت را بعد از رحلت پيامبر بايد مردان به گرد آن حلقه زنند معين كند،/ ٢٥٠ و آن گاه به زنان پيامبر توصيه مى‌شود كه آنچه در خانه‌هايشان از آيات قرآن تلاوت مى‌شود همواره به ياد داشته باشند.

آن گاه به بيان صفات مردان مؤمن و زنان مؤمن مى‌پردازد. تا راهنما و مقياس كار ما باشند و بيان مى‌دارد كه بارزترين صفات آنها: تسليم در برابر قضاء خداوندى و فرمان رسول است.

زيرا تسليم قضاء شدن فراترين مراتب تسليم به رهبرى است. و پس از پايدارى در جنگ برترين درجات ايمان است.

پس به ذكر ازدواج رسول اللَّه با زن مطلقه زيد مى‌پردازد تا آن عادت را كه در زمان جاهليت بود نقض كند در زمان جاهليت فرزند خوانده فرزند بود و ازدواج با مطلقه او جايز نبود. بيان مى‌دارد كه پيامبر بشر است و در آنچه خدا واجب كرده بر او حرجى نيست.

سپس پيامبر و كسانى را كه به راه او مى‌روند چنين وصف مى‌كند كه آنان فقط از خدا مى‌ترسند نه از ديگرى.

در اين سوره مى‌خوانيم كه بزرگترين رابطه ميان امت و رسول همان رسالت است و «محمد» (ص) پدر هيچ يك از مردان ايشان نيست ولى او پيامبر است و خاتم پيامبران است.

براى اين كه مردم به رسول اللَّه تقرب جويند بايد به خدا تقرب جويند. خدا را فراوان ياد كنند و او را صبح و شام تسبيح گويند. اوست كه با فرشتگانش بر آنان درود مى‌فرستد تا آنان را از تاريكى به روشنى برد.

همچنين به ذكر صفات عاليه رسول اللَّه مى‌پردازد كه او شاهد است و مبشر است و نذير است و كسى است كه به اذن خدا به سوى او دعوت مى‌كند و اوست چراغ روشن. و هر كس به خدا و به رسولش ايمان بياورد فضل و نعمت بسيار حاصل‌