تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٢١ - لقمان حكيم الهى

پدر و مادر را شكر نگويد خدا را شكر نگفته است». [١٠] و چنين است هر صاحب نعمتى از مردم كه هر كس او را شكر نگويد شكر خدا را ترك كرده است./ ١٤٩ در حديث از حضرت رضا نقل شده كه

«كسى كه صاحب نعمتى از مخلوق را در برابر نعمتى كه به او ارزانى داشته شكر نگويد، خداى عز و جل را شكر نگفته باشد». [١١] [١٥] درست كه پدر و مادر به منزله كانالى هستند كه از درون آن خيرات و منافع مادى به سوى انسان جارى است ولى درست نيست كه انسان هر چه را كه آنها از نيك و بد به او پيشنهاد و يا تلقين مى‌كنند بپذيرد. و اى بسا بخواهند كه فرزند به يك سلسله ارزشهاى منفى گردن نهد. چنان كه مى‌فرمايد

«وَ إِنْ جاهَداكَ عَلى‌ أَنْ تُشْرِكَ بِي ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلا تُطِعْهُما- اگر به كوشش از تو بخواهند كه چيزى را كه نمى‌دانى چيست با من شريك گردانى، اطاعتشان مكن.» انسان بايد هوشيار باشد و از فوايد مادى كه از سوى پدر و مادر به او مى‌رسد استفاده كند ولى از ارزشهاى منفى كه به او پيشنهاد مى‌كنند بپرهيزد. پدر و مادر به فرزند خود بسيارى از افكار واقعى و خرافى، مثبت و منفى ياد مى‌دهند بدون آن كه متوجه حقيقت آنها باشند. آنها مى‌خواهند كه وظيفه خود را نسبت به فرزند ادا كنند. در اين جا خود شخص بايد مسئوليتهاى خود را بشناسد و در برابر فشار آنها مقاومت كند ولى به صورتى پسنديده.

«وَ صاحِبْهُما فِي الدُّنْيا مَعْرُوفاً- در دنيا با آنها به وجهى پسنديده زندگى كن.» پيامبر (ص) مى‌فرمايد

«هر فرزندى بر فطرت متولد مى‌شود تا آن گاه كه پدر و مادر او را يهودى‌