تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٥ - رهنمودهايى از آيات
/ ٩١
پيام خداوند را مؤمنان مىشنوند
رهنمودهايى از آيات
ايمان چشم انسان را باز مىكند تا زندگى را آن چنان كه هست ببيند. بى هيچ حجاب و پردهاى. كسى كه ايمان ندارد گويى كسى است كه در تاريكى زندگى مىكند رابطه او از اطرافش بريده است. هرگز نمىخواهد در پى جستن واقعيت باشد. بلكه يا پيبند گمانى بيش نيست. و گمان به سرچشمه يقين راه ندارد. ايمان آدمى را وامىدارد كه در پى يافتن حقيقت باشد، زيرا ايمان به ذاته تسليم شدن به حق است.
در توحيد مفضل آمده است
«از انواع فوايدى كه در موجودات خرد و بزرگ مشاهده مىكنى پند و عبرت بياموز؛ چه موجوداتى كه ارزشمند هستند و چه آنهايى كه بىارزشند. از همه پستتر و بىمقدارتر پهن و عذره است كه هم پست است و هم نجس اما براى زراعت و حبوبات و سبزهها ارزش بىنظير دارند چندان كه هيچ سبزه و علفى بدون وجود پهن و كود رشد و نمو نمىكند؛ همان پهن و كودى كه/ ٩٢ مردم آن را نجس مىدانند و از نزديك شدن به آن بدشان مىآيد.
بدان كه جايگاه و منزلت اشياء به ارزش آنها نيست بلكه هر يك از دو منزلت و قيمت اشياء براى خود بازارى دارد. چه بسا چيزى در بازار معاملات بىارزش باشد اما در بازار علم و دانش ارزشمند باشند. پس، اگر چيزى كم بها و ارزش بود عبرت و پند گرفتن از آن را نيز كم ارزش و ناچيز مشمار. اگر جويندگان كيمياء مىدانستند كه در عذره چه ارزشى نهفته است هر آينه آن را با بالاترين قيمتها