تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٦ - شرح آيات

هر كه از آن در داخل شد رهايى يافت و هر كه داخل نشد به هلاكت رسيد».

و در خبر آمده است كه رسول (ص) در خانه على و فاطمه را كوبيد و گفت: «نماز، نماز اى اهل بيت».

سپس اين آيه‌ «إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ ... الخ» را با صداى بلند قرائت كرد. و زمان هنگام فجر بود. و اين امر شش ماه طول كشيد و هدفش آن بود كه همه مردم بشنوند. اين تأكيد او سببش عاطفه و شفقت به فرزندان خود نبود، بلكه يك فرمان مستقيم الهى بود، زيرا سنت خدا در زندگى اين بود كه خط نبوت ادامه پيدا كند، البته در ميان مردمى همه نيكوكار/ ٣٣١ و پاكدل. آن گاه در ميان نسلهاى بعد ادامه يابد. شايد آن جا كه در قرآن آمده است «ما قرآن را فرو فرستاديم و ما خود نگهبان او هستيم» اين نگهدارى به وسايل متعدد تمام مى‌شود. مهمترين آن وسايل وجود خط اصيلى است كه رسالت را از تحريف حفظ كند.

همان گونه كه مردم به پيشوا و امامى نياز دارند و به يك خط اصيل كه افراد آن به روح نبوت پيوسته باشند و آن را در رفتار خود تجسم بخشند و در طول زمان براى ديگران به ارث گذارند تا همه نسلها از آن بهره‌مند شوند در دعاى ندبه به اين امر اشارتى روشن دارد. آن جا كه گويد

«كجايند فرزندان حسين. صالحى پس از صالح ديگر و صادقى بعد از صادقى ديگر. كجاست راه پس از راه و كجايند نيكان پس از نيكان و كجايند خورشيدهاى طالع و ماههاى نورانى و ستارگان فروزان. كجايند اعلام دين و قواعد علم كجاست آن كه خدا او را براى جهان، باقى گذاشته و از عترت راهنما خالى نيست».

در اصول كافى آمده است (ج ١) كه امام باقر (ع) گفت

«به خدا سوگند از زمانى كه آدم جان به جان آفرين داد خداى تعالى هيچ زمينى را بدون امامى راهنما به سوى خدا وانگذاشته است. آن امام حجت اوست بر بندگانش و زمين هيچ گاه از حجت خالى نباشد».

پس تعجبى ندارد اگر حديث اهل بيت را در سوره احزاب بيابيم. سوره‌اى‌