تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٦٣ - رهنمودهايى از آيات

/ ٧٥

اعمال مردم و ظهور فساد

رهنمودهايى از آيات

هم چنان كه توحيد محور اساسى در عالم تكوين است، همچنين محور اصلى در عالم تشريع احكام نيز هست. و هم چنان كه شرك سبب اصلى در همه مشكلات و مصاعب عارض بر بشر است، محور اصلى انحراف از شرايع الهى هم جز او نيست.

در سوره روم بخشى از آثار توحيد و شرك كه هر دو در زندگى فرد و روش و سلوك او منعكس است بيان گرديده است. در اين آيات هم بخشى از آثار توحيد و شرك را در جامعه بيان مى‌دارد.

خداى تعالى مردم را با فطرتى نيكو آفريده و او را قدرت عطا كرده تا بر طبيعت پيروز شود. پس او را بر حذر داشته كه كارى نكند كه فساد اعمالش در بحر و بر آشكار گردد. و گرنه عاقبتش چون عاقبت اممى است كه پيش از آنها بودند و به عذاب خدا گرفتار آمدند كه اگر در زمين سير كند آثار آنان را خواهد ديد و خواهد دانست كه سبب نابوديشان همان اعمال بد آنها بوده است. يعنى شرك.

/ ٧٦ چگونه مى‌توانيم از اين عاقبت سوء در امان مانيم؟

به وسيله دين، دينى كه ما را در دنيا از هلاكت حفظ كند و سود دهد و در آخرت آن گاه كه مردم به دو گروه مى‌شوند: گروهى بهشتى و گروهى دوزخى، بهشتيان بهشت را به پاداش عملشان يافته‌اند و دوزخيان بار گناه خود را بر دوش مى‌كشند، ما را در زمره بهشتيان در آورد.