تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٣ - شرح آيات

قوّت و قدرت بسيار بهره‌مند هستند مثلى مى‌زند. اينان زمين را شخم مى‌زنند و آباد مى‌كنند ولى به رسالت الهى كه به وسيله پيامبرانش برايشان آمده است ايمان ندارند و آن را دروغ مى‌انگارند.

بيننده ساده دل مى‌پندارد كه اين تمدن هرگز از ميان نخواهد رفت ولى كسى كه/ ١٤ به سرانجام كارها چشم دوخته است و به باطن و حقيقت امور آگاه است در درون آن تمدن جنبه‌هاى خلافكارى و ستم و تجاوز و لگدمال كردن حقوق و حيثيت اشخاص را مى‌نگرد و يقين دارد كه بنايى كه پايه‌هايش بر ستم و تجاوز باشد دير يا زود ويران مى‌شود مگر آن كه در آنها تغيير و تحولى حاصل گردد.

شرح آيات

[١] «الم‌- الف. لام. ميم.» درباره اين حروف مقطعه پيش از اين سخن گفته‌ايم. اين حروف اشاره به قرآن حكيم‌اند و ما را به عظمت كشف قرآن و اسرار موجودات راه مى‌نمايند.

گاه نيز اسرار و رموزى هستند كه جز دوستان خدا از آنها آگاهى ندارند.

[٢] «غُلِبَتِ الرُّومُ‌- روميان مغلوب شدند.» ايرانيان بر روميان غلبه يافتند. مسلمانان آرزوى پيروزى روميان را داشتند زيرا روميان نيز چون آنان پيرو دينى الهى بودند. بر عكس ايرانيان.

[٣] «فِي أَدْنَى الْأَرْضِ‌- در نزديك اين سرزمين.» يعنى خاور نزديك. در تواريخ آمده است كه در بين سالهاى ٦٠٤ تا ٦٢٨ ميلادى يك سال ميان ايرانيان و روميان جنگ بود. سرداران ايرانى شهر براز و شاهين بر اراضى تحت تصرف روم حمله كردند و نيروهاى ايرانى شامات و مصر و آسياى صغير را گرفتند اين واقعه مصادف با سال هفتم بعثت پيامبر اكرم بود. [١]/ ١٥ قرآن بزرگترين حوادث تاريخى را بيان مى‌دارد. و در اين جا به طور اختصار