تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٩ - تفسير اگر راست مىگويند كلامى مانند آن بياورند

آنها نيز سخنى همانند آن بياورند" (فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ إِنْ كانُوا صادِقِينَ‌).

شما هم انسانيد و به گفته خود داراى هوش سرشار، و قدرت بيان، و آگاهى و تسلط بر انواع سخن هستيد، چرا گويندگان و متفكران شما قادر نيستند سخنى همانند آن بياورند؟! جمله" فلياتوا" (پس بياورند ...) به اصطلاح امر تعجيزى است، و هدف آن است كه عجز و ناتوانى آنها را از مقابله به مثل در برابر قرآن روشن سازد، و اين همان چيزى است كه در علم كلام و عقائد از آن تعبير به" تحدى" مى‌كنند، يعنى دعوت مخالفان به معارضه و مقابله به مثل در برابر معجزات.

به هر حال اين يكى از آياتى است كه به روشنى اعجاز قرآن را روشن مى‌كند، و مفهوم آن مخصوص معاصران پيامبر نيست، بلكه تمام كسانى كه در همه قرون و اعصار مى‌گويند قرآن سخن بشر است، و بر خدا افترا بسته شده، آنها نيز مخاطب به اين خطابند كه اگر راست مى‌گويند سخنى همانند آن بياورند.

و همانگونه كه مى‌دانيم اين نداى قرآن در اين آيه و آيات مشابه همواره بلند بوده است، و در طى چهارده قرن كه از بعثت پيامبر ص مى‌گذرد كسى نتوانسته است به آن پاسخ مثبت گويد، با اينكه مسلم است كه دشمنان اسلام مخصوصا ارباب كليسا و يهود در طول سال ميلياردها صرف تبليغات بر ضد اسلام مى‌كنند، چه مانعى داشت كه بخشى از آن را در اختيار گروهى از دانشمندان و ادبا و سخن‌سنجان مخالف مى‌گذاردند تا در برابر قرآن به معارضه برخيزند، و مصداق" فَلْيَأْتُوا بِحَدِيثٍ مِثْلِهِ‌" باشند، و اين عجز عمومى گواه زنده اصالت اين وحى آسمانى است.

يكى از مفسران در اينجا نكته‌اى دارد كه قابل توجه است، او مى‌گويد:

در اين قرآن راز مخصوصى وجود دارد كه هر كس با آيات آن روبرو