تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥ - تفسير خشنودى خدا از شركت كنندگان در بيعت رضوان

[سوره الفتح (٤٨): آيات ١٨ تا ١٩]

لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَ أَثابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً (١٨) وَ مَغانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَها وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً (١٩)

ترجمه:

١٨- خداوند از مؤمنانى كه در زير آن درخت با تو بيعت كردند راضى و خشنود شد، خدا آنچه را در درون قلب آنها (از صداقت و ايمان) نهفته بود مى‌دانست، لذا آرامش را بر دلهاى آنها نازل كرد، و فتح نزديكى، به عنوان پاداش، نصيب آنها فرمود.

١٩- و غنائم بسيارى كه آن را به دست مى‌آورند، و خداوند عزيز و حكيم است.

تفسير: خشنودى خدا از شركت كنندگان در بيعت رضوان‌

گفتيم در ماجراى حديبيه سفرايى ميان" پيامبر" ص و" قريش" رد و بدل شد، از جمله پيامبر ص" عثمان بن عفان" را (كه از بستگان ابو سفيان بود و اين رابطه ظاهرا در انتخاب او تاثير داشت) به عنوان نماينده نزد مشركان مكه و اشراف قريش فرستاد تا آنها را از اين حقيقت آگاه كند كه مسلمانان به قصد جنگ نيامده‌اند بلكه هدفشان زيارت خانه خدا و احترام كعبه است، اما قريش عثمان را موقتا توقيف كردند، و به دنبال آن در بين مسلمانان شايع شد كه عثمان كشته شده پيامبر ص فرمود من از اينجا حركت نمى‌كنم تا با اين گروه پيكار كنم.

سپس به زير درختى كه در آنجا بود آمد، و با مردم تجديد بيعت كرد،