تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٥

سپس مى‌افزايد: مهم اين است كه" هيچكس جز خدا نمى‌تواند در آن روز به داد مردم برسد، و شدائد آن را برطرف سازد" (لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ كاشِفَةٌ) [١]" كاشفة" در اينجا به معنى برطرف كننده شدائد است.

ولى بعضى از مفسران" كاشفة" را به معنى عاملى براى تاخير قيامت تفسير كرده‌اند، و بعضى به معنى" كشف كننده تاريخ وقوع قيامت" گرفته‌اند ولى معنى اول از همه مناسبتر است.

به هر حال حاكم و مالك و صاحب قدرت در آن روز (و هميشه) خدا است، اگر نجات مى‌خواهيد دست به دامن لطف او زنيد، و اگر آرامش مى‌طلبيد در سايه ايمان به او قرار گيريد.

اين جمله ممكن است اشاره به مساله رستاخيز باشد كه در آيات قبل آمده، يا اشاره به قرآن، (چرا كه در آيات ديگر از آن تعبير به" حديث" شده) [٢] و يا سخنانى كه در باره هلاك اقوام پيشين گفته شد و يا همه اينها.

[١] ضمير" لها" به" آزفه" باز مى‌گردد، و مؤنث بودن" كاشفه" بخاطر اين است كه صفت براى" نفس" محذوف است بعضى نيز احتمال داده‌اند كه" تاء" در" كاشفة" براى مبالغه است مانند" علامة".

[٢] سوره طور آيه ٣٤.