تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤٨ - ٣- انضباط اسلامى در همه چيز و همه جا

و حضرت ص روزه خود را افطار كرد، همراهان نيز افطار كردند، ولى عجب اينكه جمعى از آنها بر پيامبر ص پيشى گرفتند و حاضر به افطار نشدند و بر روزه خود باقى ماندند، پيامبر آنها را عصاة يعنى" جمعيت گنهكاران" ناميد [١] ٢- نمونه‌اى ديگر در داستان" حجة الوداع" در سال دهم هجرت اتفاق افتاد، كه پيامبر ص دستور داد منادى ندا كند، هر كس حيوان قربانى با خود نياورده بايد نخست" عمره" بجا آورد و از احرام بيرون آيد، سپس مراسم حج را انجام دهد، و اما آنها كه قربانى همراه خود آورده‌اند (و حج آنها حج افراد است) بايد بر احرام خود باقى بمانند، سپس افزود اگر من شتر قربانى نياورده بودم عمره را تكميل مى‌كردم، و از احرام بيرون مى‌آمدم.

ولى گروهى از انجام اين دستور سر باز زدند و گفتند چگونه ممكن است پيامبر ص بر احرام خود باقى بماند، و ما از احرام بيرون آئيم؟ آيا زشت نيست كه ما به سوى مراسم حج بعد از انجام عمره برويم در حالى كه قطره‌هاى آب غسل (جنابت) از ما فرو مى‌ريزد.

پيامبر ص از اين تخلف و بى انضباطى سخت ناراحت شد و آنها را شديدا سرزنش كرد [٢] ٣- داستان تخلف از لشكر" اسامه" در آستانه وفات پيامبر ص معروف است كه حضرت به مسلمانان دستور داد كه به فرماندهى" اسامة بن زيد" براى جنگ با روميان آماده شوند، و به مهاجران و انصار فرمود با اين لشكر حركت كنند.

شايد مى‌خواست به هنگام رحلتش مسائلى كه در امر خلافت واقع شد

[١] اين حديث را بسيارى از مورخان و محدثان نقل كرده‌اند از جمله در جلد ٧ وسائل صفحه ١٢٥ (ابواب من يصح منه الصوم) (با كمى تلخيص).

[٢]" بحار الانوار" جلد ٢١ صفحه ٣٨٦ (با تلخيص).