تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥ - تفسير سوگند به آسمان و چين و شكنهاى زيبايش!

در آيه بعد علت اين انحراف از حق را بيان كرده، مى‌فرمايد:" كسانى از ايمان به قيامت منحرف مى‌شوند كه از قبول دلائل حق، و تسليم در برابر منطق سر باز مى‌زنند"، و گرنه دلائل زندگى بعد از مرگ آشكار است (يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ‌).

بايد توجه داشت كه تعبير آيه كلى و سربسته است كه ترجمه تحت اللفظى آن چنين مى‌شود:" بازگردانده مى‌شوند از آن آنها كه بازگردانده شده‌اند".

زيرا" افك" در اصل به معنى منصرف ساختن و بازگرداندن از چيزى است، لذا به" دروغ" كه جنبه انحرافى دارد" افك" گفته مى‌شود، همانگونه كه بادهاى مختلف را" مؤتفكات" مى‌گويند.

ولى با توجه به اينكه در آيات قبل سخن از رستاخيز در ميان بوده معلوم است كه منظور اصلى انحراف از اين عقيده است، و نيز از آنجا كه در آيه گذشته سخن از گفتگوهاى ضد و نقيض كافران در ميان بود معلوم مى‌شود كه منظور در اينجا كسانى است كه از منطق و دليل روشن منحرف مى‌شوند.

بنا بر اين مجموع آيه چنين معنى مى‌دهد: كسانى از ايمان به معاد منحرف مى‌شوند كه از مسير دليل عقل و منطق حق‌طلبى منحرف گشته‌اند.

البته مانعى ندارد كه منظور انحراف از قبول هر گونه حق اعم از قرآن و توحيد و نبوت پيامبر و معاد (و از جمله مساله ولايت امامان معصوم كه در بعضى از روايات وارد شده است) بوده باشد، اما به هر حال مساله قيامت كه موضوع اصلى است مسلما در آن داخل است.