تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - تفسير منت نگذاريد كه مسلمان شدهايد!
همچنين هر يك از عبادات و اطاعات گامى است به سوى تكامل: قلب را صفا مىبخشد، شهوات را كنترل مىكند، روح اخلاص را تقويت مىنمايد، به جامعه اسلامى وحدت و يكپارچگى و قوت و عظمت مىبخشد.
هر كدام يك كلاس بزرگ تربيتى است، و درسى است آموزنده.
اينجا است كه انسان بايد هر صبح و شام شكر نعمت ايمان بجا آورد و بعد از هر نماز و هر عبادت سر به سجده بگذارد، و خدا را بر اينهمه توفيق سپاس گويد.
اگر بينش انسان در مورد ايمان و اطاعت خدا چنين باشد نه تنها خود را" طلبكار" نمىداند، بلكه هميشه" مديون" خدا و پيامبر ص و غرق احسان او مىشمرد.
عبادات را عاشقانه انجام مىدهد، و در راه اطاعت او نه با پا كه با سر مىدود. و اگر خدا براى او پاداش عمل قائل شده، اين را نيز لطف ديگرى مىداند، و گرنه انجام كارهاى نيك سودش به خود انسان باز مىگردد و در حقيقت با اين توفيق بر ميزان بدهكاريهاى او به خداوند افزوده مىگردد.
بنا بر اين هدايت او لطف است، و دعوت پيامبرش ص لطفى ديگر، و توفيق اطاعت و فرمانبردارى لطفى مضاعف، و پاداش لطفى است ما فوق لطف!
اصرار نداشته باشيد كه حتما مؤمن هستيد، و نيازى به سوگند نيست،