تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٧ - تفسير ميهمانان ابراهيم (ع)

" ايجاس" از ماده" وجس" (بر وزن مكث) در اصل به معنى صداى مخفى است، به همين مناسبت" ايجاس" به معنى احساس پنهانى و درونى آمده، گويى انسان صدايى را از درون خود مى‌شنود و هنگامى كه با" خيفة" همراه شود به معنى احساس ترس است.

در اينجا ميهمانان- همانگونه كه در سوره هود آيه ٧٠ آمده است-" به او گفتند نترس" و به او اطمينان خاطر دادند (قالُوا لا تَخَفْ‌).

سپس مى‌افزايد:" او را بشارت به تولد پسرى دانا دادند" (وَ بَشَّرُوهُ بِغُلامٍ عَلِيمٍ‌).

بديهى است فرزند به هنگام تولد" عالم" نيست، اما ممكن است استعدادى در او باشد كه در آينده عالم و دانشمند بزرگى شود، و منظور در اينجا همين است.

در اينكه اين فرزند" اسماعيل" بوده يا" اسحاق"؟ در ميان مفسران گفتگو است، هر چند مشهور اين است كه" اسحاق" بوده.

ولى اين احتمال كه اسماعيل باشد با توجه به آيه ٧١ سوره هود كه مى‌گويد:

فَبَشَّرْناها بِإِسْحاقَ‌ درست به نظر نمى‌رسد، بنا بر اين شكى نيست زنى كه در آيات بعد سخن از او به ميان مى‌آيد همسر ابراهيم" ساره" و اين فرزند" اسحاق" است.

در آيه ٧٢ سوره هود نيز مى‌خوانيم: قالَتْ يا وَيْلَتى‌ أَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هذا بَعْلِي شَيْخاً:" گفت: اى واى بر من! آيا من فرزندى مى‌آورم در حالى‌