تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠ - تفسير تحكيم موقعيت پيامبر (ص) و وظائف مردم در برابر او

حضرت كردند، مجموع اين حوادث ايجاب مى‌كرد كه موقعيت يا عظمت پيامبر ص بار ديگر مورد تاكيد قرار گيرد.

لذا در نخستين آيه مورد بحث پيامبر ص را مخاطب قرار داده مى‌گويد:

" ما تو را گواه و بشارت دهنده، و بيم دهنده فرستاديم" (إِنَّا أَرْسَلْناكَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً).

اين سه توصيف بزرگ و سه مقام برجسته از مهمترين مقامات پيامبر ص است،" گواه بودن" و" بشير" و" نذير" بودن، گواه بر تمام امت اسلام بلكه به يك معنى گواه بر همه امتها، چنان كه در آيه ٤١ نساء آمده است: فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى‌ هؤُلاءِ شَهِيداً:" چگونه خواهد بود آن روز كه براى هر امتى گواهى بر اعمالشان مى‌آوريم، و تو را گواه بر اين گواهان"!.

و در آيه ١٠٥ سوره توبه مى‌فرمايد: وَ قُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ‌:" بگو عمل كنيد، خدا و رسول او و مؤمنان (امامان معصوم) اعمال شما را مى‌بينند"!.

اصولا هر انسانى گواهان زيادى دارد.

قبل از هر كس خداوند كه عالم الغيب و الشهاده است ناظر بر همه اعمال و نيات ماست.

بعد از او" فرشتگان" مامور ضبط اعمال آدمى هستند چنان كه در آيه ٢١ سوره ق اشاره شده است: وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ.

سپس" اعضاى پيكر آدمى" و حتى پوست تن او گواهى مى‌دهند:

يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَعْمَلُونَ:" روزى كه زبانها و دستها و پاهايشان به آنچه انجام مى‌دادند گواهى مى‌دهند" (نور- ٢٤) وَ قالُوا لِجُلُودِهِمْ لِمَ شَهِدْتُمْ عَلَيْنا قالُوا أَنْطَقَنَا اللَّهُ الَّذِي أَنْطَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ: