تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٠ - ١- داستان تنزيه صحابه!

وجود دارد كه اين عقيده مشهور را متزلزل مى‌سازد:

١- جمله" رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ‌" در سوره توبه تنها مخصوص مهاجران و انصار نيست، زيرا در همان آيه در كنار مهاجران و انصار" الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ‌" قرار گرفته كه مفهومش شامل تمام كسانى است كه تا دامنه قيامت به نيكى از آنها پيروى مى‌كنند.

همانگونه كه" تابعان" اگر يك روز در خط ايمان و احسان باشند و روز ديگر در خط كفر و اسائه (بدى كردن) قرار گيرند، از زير چتر رضايت الهى خارج مى‌شوند عين همين مطلب در باره" صحابه" نيز مى‌آيد، زيرا آنها را نيز در آخرين آيه سوره فتح مقيد به ايمان و عمل صالح كرده كه اگر يك روز اين عنوان از آنها سلب شود از دائره رضايت الهى بيرون خواهند رفت.

و به تعبير ديگر تعبير به" احسان" هم در مورد" تابعان" است، و هم در مورد" متبوعان" بنا بر اين هر كدام از اين دو،" خط احسان" را رها كنند مشمول رضايت خدا نخواهند بود.

٢- از روايات اسلامى چنين استفاده مى‌شود كه اصحاب پيامبر ص هر چند امتياز مصاحبت آن بزرگوار را داشتند، ولى كسانى كه در دورانهاى بعد مى‌آيند و از ايمان راسخ و عمل صالح برخوردارند از يك نظر از صحابه افضلند، چرا كه آنها شاهد انواع معجزات بوده‌اند ولى ديگران بدون مشاهده آنها، و با استفاده از دلائل ديگر، در همان راه گام نهاده‌اند.

چنان كه در حديثى از پيامبر ص مى‌خوانيم كه يارانش عرض كردند:

نحن اخوانك يا رسول اللَّه؟! قال: لا انتم اصحابى، و اخوانى الذين ياتون بعدى، آمنوا بى و لم يرونى، و قال: للعامل منهم اجر خمسين منكم، قالوا بل منهم يا رسول اللَّه؟ قال: بل منكم! ردوها ثلاثا، ثم قال: لانكم تجدون على الخير اعوانا

!: