تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٥ - تفسير هر كس در گرو اعمال خويش است

را (در بهشت) به آنها ملحق مى‌كنيم، و از عمل آنها چيزى نمى‌كاهيم، و هر كس در گرو اعمال خويش است.

تفسير: هر كس در گرو اعمال خويش است‌

به دنبال بحثهايى كه در آيات قبل، پيرامون كيفرهاى مجرمان و عذابهاى دردناك آنها گذشت در آيات مورد بحث، به نقطه مقابل آنها يعنى مواهب فراوان و پاداشهاى بيكران مؤمنان و پرهيزگاران اشاره مى‌كند، تا در يك مقايسه روشن موقعيت هر كدام واضحتر شود.

نخست مى‌گويد:" پرهيزگاران در باغهاى بهشت و در ميان نعمتهاى فراوانى جاى دارند" (إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ‌).

تعبير به" متقين" (پرهيزگاران) به جاى" مؤمنين" به خاطر آن است كه اين عنوان هم ايمان را در بردارد، و هم جنبه‌هاى عمل صالح را، به خصوص اينكه" تقوى" در يك مرحله مقدمه و پايه ايمان است، چنان كه قرآن در آيه ٢ سوره بقره مى‌گويد: ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ‌:" در اين كتاب آسمانى شكى نيست، و مايه هدايت پرهيزگاران است".

چرا كه اگر انسان داراى تعهد و احساس مسئوليت و روح حقجويى و حق طلبى كه مرحله‌اى از تقوى است نباشد هرگز به دنبال تحقيق از آئين حق نمى‌رود، و هدايت قرآن را نمى‌پذيرد.

تعبير به" جنات" و" نعيم" به صورت صيغه" جمع" (" باغها" و" نعمتها") آنهم به صورت" نكره" اشاره به تنوع و عظمت آن باغها و نعمتها است.

" آنها از آنچه پروردگارشان به آنان داده شاد و مسرورند، و سخنان شيرين‌