تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٣ - شان نزول

ترجمه:

بنام خداوند بخشنده بخشايشگر ١- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد چيزى را بر خدا و رسولش مقدم نشمريد و پيشى مگيريد و تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند شنوا و داناست.

٢- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد صداى خود را فراتر از صداى پيامبر نكنيد، و در برابر او بلند سخن مگوييد (و داد و فرياد نزنيد) آن گونه كه بعضى از شما در برابر بعضى مى‌كنند، مبادا اعمال شما نابود گردد در حالى كه نمى‌دانيد! ٣- آنها كه صداى خود را نزد رسول خدا كوتاه مى‌كنند كسانى هستند كه خداوند قلوبشان را براى تقوى خالص نموده، و براى آنها آمرزش و پاداش عظيمى است.

٤- (ولى) كسانى كه تو را از پشت حجره‌ها بلند صدا مى‌زنند اكثرشان نمى‌فهمند! ٥- هر گاه آنها صبر مى‌كردند تا خود به سراغشان آيى براى آنها بهتر بود و خداوند غفور و رحيم است.

شان نزول:

مفسران براى آيه نخست شان نزولهايى ذكر كرده‌اند، و براى آيات بعد شان نزولهاى ديگرى.

از جمله شان نزولهايى كه براى آيه نخست ذكر كرده‌اند اين است كه:

پيامبر ص به هنگام حركت به سوى" خيبر" مى‌خواست كسى را بجاى خود در" مدينه" نصب كند، عمر شخص ديگرى را پيشنهاد كرد آيه فوق نازل شد و دستور داد بر خدا و پيامبر پيشى مگيريد [١] بعضى ديگر گفته‌اند: جمعى از مسلمانان گاه گاه مى‌گفتند اگر چنين مطلبى در باره ما نازل مى‌شد بهتر بود، آيه فوق نازل گشت و گفت بر خدا و پيامبرش پيشى مگيريد [٢]

[١] و [٢] " تفسير قرطبى" جلد ٩ صفحه ٦١٢١.