تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٩ - تفسير هر كس در گرو اعمال خويش است

از اعمال او چيزى كاسته شود.

از تعبيرات آيه برمى‌آيد كه منظور، فرزندان بالغى است كه در مسير پدران گام برمى‌دارند، در ايمان از آنها پيروى مى‌كنند، و از نظر مكتبى به آنها ملحق مى‌شوند.

اينگونه افراد اگر از نظر عمل كوتاهى و تقصيراتى داشته باشند، خداوند به احترام پدران صالح، آنها را مى‌بخشد و ترفيع مقام مى‌دهد، و به درجه آنان مى‌رساند، و اين موهبتى است بزرگ براى پدران و فرزندان‌ [١] ولى جمعى از مفسران" ذريه" را در اينجا به معنى اعم، تفسير كرده‌اند به طورى كه اطفال خردسال را نيز شامل مى‌شود، اما اين تفسير با ظاهر آيه سازگار نيست، زيرا تبعيت در ايمان دليل بر رسيدن به مرحله بلوغ يا نزديك آن است.

مگر اينكه گفته شود اطفال خردسال در قيامت به مرحله بلوغ مى‌رسند و آزمايش مى‌شوند، هر گاه از اين آزمايش پيروز درآيند ملحق به پدران مى‌شوند، چنان كه اين معنى در حديثى در كتاب كافى نقل شده است كه از امام ع سؤال از اطفال مؤمنان كردند، در پاسخ فرمود:" روز قيامت كه مى‌شود خداوند آنها را جمع مى‌كند، آتشى برمى‌افروزد و به آنها دستور مى‌دهد خود را در آتش بيفكنند، آنها كه اين دستور را عملى كنند آتش براى آنها سرد و سالم مى‌شود و سعادتمندند، و آنها كه سر باز زنند از لطف خدا محروم‌

[١] ظاهر اين است كه جمله‌ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ... جمله مستقلى است، و" واو" براى استيناف است، جمعى از مفسران (مانند علامه طباطبائى، مراغى و نويسنده فى ظلال) همين معنى را اختيار كرده‌اند، ولى عجب اين است كه" زمخشرى" در" كشاف" آن را عطف بر" حور العين" مى‌داند، در حالى كه معنى مناسبى ندارد كه با فصاحت و بلاغت قرآن بسازد.