تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٢ - تفسير اى مجرمان! راه فرارى نيست

هرگز به فكر هيچ انسانى نرسيده، و از خاطر هيچكس خطور نكرده، اما خداوند رحمان و رحيم كه پرهيزگاران بهشتى را مشمول الطاف خاصش كرده از آن نعمتها نيز بهره‌مند مى‌سازد، و به اين ترتيب نعمتهاى بهشتى ابعاد فوق العاده گسترده‌اى را كه با هيچ بيانى قابل توصيف نيست پيدا مى‌كند.

ضمنا از اين تعبير استفاده مى‌شود كه موازنه‌اى ميان پاداش الهى و اعمال مؤمنان نيست، بلكه از آن افزون و بسيار برتر و بالاتر است، و در اين مرحله همه جا با فضل او روبرو هستيم و در كيفرش با عدل او.

*** بعد از پايان گرفتن گفتگوها پيرامون بهشت و دوزخ، صفات بهشتيان و دوزخيان، و درجات و دركات آنها، براى نتيجه‌گيرى كامل از اين بحث، مجرمان را مورد توجه قرار داده، مى‌فرمايد:" چه بسيار اقوامى را كه قبل از آنها هلاك كرديم، اقوامى كه از آنها قوى‌تر و نيرومندتر بودند، كشورها را گشودند و بر- شهرها تسلط يافتند، اما بر اثر كفر و ظلم و بيدادگرى و گناه نابود شدند" (وَ كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُمْ بَطْشاً فَنَقَّبُوا فِي الْبِلادِ).

" آيا هيچ راه فرارى از مرگ و عذاب الهى براى اين گونه افراد وجود دارد"؟! (هَلْ مِنْ مَحِيصٍ‌).

" قرن" و" اقتران" در اصل به معنى نزديك شدن دو چيز يا اشيايى با يكديگر است، و به جماعتى كه در يك زمان زندگى مى‌كنند" قرن" گفته مى‌شود، و جمع آن" قرون" است، سپس همين لفظ بر بخشى از زمان اطلاق شده كه گاه آن را سى سال، و گاه صد سال گفته‌اند.

بنا بر اين هلاك كردن" قرنها" به معنى هلاك كردن" اقوام پيشين" است.

" بطش" به معنى بر گرفتن چيزى است با قوة و قدرت، و گاه به معنى جنگ و ستيز آمده است.