تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٤ - ٣- خودستايى و تزكيه نفس
است) [١] در اين زمينه بحث مشروحى در جلد سوم ذيل آيه ٤٩ سوره نساء نيز آمده است (صفحه ٤١٣ به بعد).
ناگفته نماند كه گاه ضرورتهايى ايجاب مىكند كه انسان خود را با تمام امتيازاتى كه دارد معرفى كند، چرا كه بدون آن هدفهاى مقدسى پايمال مىگردد، ميان اينگونه سخنان، با خودستايى و تزكيه نفس تفاوت بسيار است.
نمونه اين سخن خطبه امام سجاد ع در مسجد شام است، در آن هنگام كه مىخواهد خود و خاندانش را به مردم شام معرفى كند، تا توطئه بنى اميه در زمينه خارجى بودن شهيدان كربلا عقيم گردد، و نقشههاى شيطانى آنها نقش بر آب شود.
در روايتى از امام صادق ع نيز مىخوانيم هنگامى كه از مساله ستايش خويشتن سؤال كردند فرمود:" گاه به خاطر ضرورتهايى لازم مىشود" سپس به دو مورد از سخنان انبيا كه در قرآن آمده است استدلال كرد: نخست يوسف كه به عزيز مصر پيشنهاد كرد او را خزانهدار كشور مصر كند، و افزود:" إِنِّي حَفِيظٌ عَلِيمٌ":" من نگاهبان آگاهى هستم" و ديگرى در مورد پيامبر بزرگ خدا" هود" كه قوم خود را مخاطب ساخته گفت: أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ:" من براى شما خيرخواه امينى مىباشم".
[١]" نهج البلاغه" نامه ٢٨.