تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٢ - تفسير سوگند به آسمان و چين و شكنهاى زيبايش!

١٤- بچشيد عذاب خود را، اين همان چيزى است كه در باره آن عجله داشتيد!

تفسير: سوگند به آسمان و چين و شكنهاى زيبايش!

اين آيات نيز همچون آيات گذشته با سوگند شروع مى‌شود، و از اختلافات كافران پيرامون قيامت و رستاخيز، و مسائل مختلف ديگر از جمله شخص پيامبر اسلام ص و مساله توحيد سخن مى‌گويد.

نخست مى‌فرمايد:" سوگند به آسمان كه داراى چين و شكنهاى زيبا است" (وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ‌).

براى" حبك" (بر وزن كتب) جمع حباك (بر وزن كتاب) در لغت معانى بسيارى گفته شده، از جمله: راهها و چين و شكنهايى كه بر اثر بادها روى رملهاى بيابان، و يا صفحه آب، و يا ابرهاى آسمان پيدا مى‌شود.

به موهاى" مجعد" نيز" حبك" گفته مى‌شود.

گاه" حبك" را به معنى زيبايى و زينت تفسير كرده‌اند.

و همچنين به معنى شكل موزون و مرتب.

و ريشه اصلى آن كه" حبك" (بر وزن كبك) است به معنى بستن و محكم كردن است‌ [١] به نظر مى‌رسد كه همه اين معانى به يك معنى باز مى‌گردد، و آن چين و شكنهاى زيبايى است كه در ميان امواج، ابرهاى آسمان، رملهاى بيابان و موهاى سر پيدا مى‌شود.

و اما تطبيق اين معنى بر آسمان يا به خاطر اشكال مختلف توده‌هاى ستارگان‌

[١] به" لسان العرب" و" مفردات راغب" ماده" حبك" مراجعه شود.