تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٨٠ - تفسير اى مجرمان! راه فرارى نيست

در اينجا به دو وصف از اوصاف آنها اشاره شده" اواب" و" حفيظ".

" اواب" از ماده" اوب" (بر وزن ذوب) به معنى بازگشت است كه ممكن است به معنى توبه از گناهان كوچك و بزرگ باشد، و يا بازگشت به طاعت او و با توجه به اينكه" صيغه مبالغه" است نشان مى‌دهد كه بهشتيان پرهيزگارانى هستند كه هر عاملى بخواهد آنها را از اطاعت خدا دور سازد فورا متوجه مى‌شوند و به طاعت او باز مى‌گردند و از تقصيرات و غفلتهاى خود توبه مى‌كنند تا به مقام نفس مطمئنه برسند.

" حفيظ" به معنى حافظ و نگاهدارنده است. آيا منظور حفظ عهد و پيمانهاى الهى است كه از انسانها گرفته كه اطاعت او كنند و عبادت شيطان ننمايند. (يس- ٦٠) و يا حفظ و قوانين و حدود الهى؟، و يا به خاطر سپردن گناهان و ياد آورى آن براى توبه و جبران؟ يا همه اينها؟

با توجه به اينكه اين حكم به صورت مطلق ذكر شده تفسير اخير كه جامعيت دارد مناسبتر به نظر مى‌رسد.

تعبير به ترسيدن از خدا در نهان، اشاره به اين است كه آنها با اينكه خدا را هرگز با چشم نمى‌بينند از لابلاى آثارش و از طريق استدلال و برهان به او ايمان مى‌آورند، ايمانى توأم با احساس مسئوليت كامل.

اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور پنهان از چشم مردم است، آنها نه‌