تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٦ - تفسير اينهمه درس عبرت در تاريخ پيشينيان

*** بعد از آنها نوبت قوم" ثمود" مى‌رسد و در باره آنها مى‌فرمايد:" در قوم ثمود نيز آيت و عبرتى است، در آن هنگام كه به آنها گفته شد: مدتى كوتاه از زندگى متمتع گرديد (و سپس منتظر عذاب الهى باشيد) (وَ فِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّى حِينٍ‌).

منظور از" حَتَّى حِينٍ‌" همان سه روز مهلتى است كه در آيه ٦٥ سوره هود به آن اشاره شده است: فَعَقَرُوها فَقالَ تَمَتَّعُوا فِي دارِكُمْ ثَلاثَةَ أَيَّامٍ ذلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوبٍ‌:" آنها شترى را كه به عنوان اعجاز آمده بود از پاى درآوردند و پيامبرشان صالح به آنها گفت سه روز در خانه‌هايتان بهره گيريد، و بعد از آن منتظر عذاب الهى باشيد، اين وعده‌اى است تخلف ناپذير".

با اينكه خداوند آنها را به وسيله پيامبرشان صالح بارها انذار فرموده بود، ولى باز براى اتمام حجت بيشتر سه روز به آنها مهلت داده شد، تا گذشته تاريك خود را جبران كنند، و زنگار گناه را با آب توبه از دل و جان بشويند، بلكه به گفته بعضى از مفسران در اين سه روز دگرگونيهايى در پوست بدن آنها ظاهر شد، نخست به زردى، سپس به سرخى، و بعد به سياهى گرائيد، تا هشدارهايى باشد براى اين قوم مشرك سركش، اما متاسفانه هيچ يك از اين امور سودى نبخشيد و از مركب غرور پائين نيامدند.

*** آرى" آنها از فرمان پروردگارشان سر باز زدند و صاعقه به طور ناگهانى آنها را فرا گرفت، در حالى كه خيره خيره نگاه مى‌كردند، و قدرتى بر دفاع از خويشتن نداشتند" (فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَ هُمْ يَنْظُرُونَ‌).

" عتوا" از ماده" عتو" (بر وزن غلو) به معنى سرپيچى از اطاعت‌