تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٧ - تفسير

(وَ النَّجْمِ إِذا هَوى‌).

در اينكه مراد از" النجم" در اينجا چيست؟ مفسران احتمالات بسيار داده، و هر يك تفسيرى را برگزيده‌اند.

جمعى آن را اشاره به" قرآن مجيد" مى‌دانند، چرا كه متناسب با آيات بعد در باره وحى است، و تعبير به" نجم" به خاطر اين است كه عرب از چيزى كه تدريجا و در فواصل مختلف انجام مى‌گيرد تعبير به" نجوما" مى‌كنند (در اقساط وامها و امور ديگرى از اين قبيل تعبير" نجوما" بسيار به كار مى‌رود) و از آنجا كه قرآن در طول ٢٣ سال، و در مقاطع مختلف بر پيامبر اكرم ص نازل شده است به عنوان" نجم" از آن ياد شده، و منظور از" إِذا هَوى‌" نزول آن بر قلب پاك رسول خدا ص است.

جمعى ديگر آن را اشاره به يكى از ستارگان آسمان مانند" ثريا" [١] يا" شعرى" [٢] دانسته‌اند، چرا كه اين ستارگان از اهميت خاصى برخوردار هستند.

بعضى نيز گفته‌اند: منظور از" النجم" شهابهايى است كه به وسيله آن شياطين از صحنه آسمان رانده مى‌شوند، و عرب اين شهابها را" نجم" مى‌نامد.

ولى هيچيك از اين چهار تفسير دليل روشنى ندارد بلكه ظاهر آيه آن چنان كه اطلاق واژه" النجم" اقتضا مى‌كند سوگند به همه ستارگان آسمان است كه‌

[١]" ثريا" مجموعه ستارگان هفتگانه‌اى است كه شش عدد از آن آشكار و يكى بسيار كم نور است كه معمولا براى شناسايى قدرت ديد، افراد را به وسيله آن آزمايش مى‌كنند، سوگند به اين ستاره ممكن است به خاطر مسافت زياد آن از ما بوده باشد.

[٢]" شعرى" يكى از پرنورترين ستارگان آسمان است كه ذيل آيه ٤٩ همين سوره به خواست خدا شرح بيشترى در باره آن خواهيم داد، رمز سوگند به آن ممكن است از اين نظر باشد كه فوق العاده پرفروغ و درخشان و داراى ويژگيهايى است.