تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٦

" و پيوسته در غفلت و بيخبرى و لهو و سرگرمى گناه‌آلود به سر مى‌بريد"؟! (وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ‌).

در حالى كه اينجا نه جاى خنده است و نه جاى غفلت و بيخبرى، جاى گريه بر فرصتهاى از دست رفته، طاعات ترك شده، و معاصى و گناهانى است كه از شما سر زده است، جاى بيدارى و جبران امورى است كه از دست رفته، و بالآخره جاى توبه و انابه و بازگشت به سايه لطف خدا است.

" سامدون" از ماده" سمود" (بر وزن جمود) به معنى لهو و سرگرمى و بلند كردن سر از روى كبر و غرور است، و در اصل به كار شتر هنگامى كه راه مى‌رود و سر خود را از روى بى اعتنايى به هوا بلند مى‌كند گفته مى‌شود.

اين متكبران مغرور همچون حيوانات به خواب و خور مشغولند، در عيش و نوش غرقند، و از حوادث دردناك و كيفرهاى شديدى كه در پيش دارند و نزديك است دامانشان را بگيرد بيخبرند.

اگر مى‌خواهيد در صراط مستقيم حق گام برداريد تنها براى او كه تمام خطوط عالم هستى به ذات پاكش منتهى مى‌گردد سجده كنيد، و اگر مى‌خواهيد به سرنوشت دردناك اقوام پيشين كه بر اثر شرك و كفر و ظلم و ستم در چنگال عذاب الهى گرفتار شدند گرفتار نشويد تنها او را عبادت كنيد.

جالب توجه اينكه در روايات زيادى نقل شده است كه وقتى پيامبر ص به هنگام تلاوت اين سوره به اين آيه رسيد همه مؤمنان و كافرانى كه آن را شنيدند به سجده افتادند، طبق روايتى تنها كسى كه سجده نكرد" وليد بن مغيره"