تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٠ - تفسير اينها نيز در عذاب الهى سهيمند

تعبير به ظلم در باره اين گروه به خاطر آن است كه" شرك" و كفر بزرگترين ظلم است، زيرا حقيقت ظلم اين است كه چيزى را در غير محل شايسته قرار دهند، و مسلما بت را بجاى خدا قرار دادن مهمترين مصداق ظلم محسوب مى‌شود، و به همين دليل آنها هم مستحق همان سرنوشتى هستند كه اقوام مشرك پيشين داشتند.

" ذنوب" (بر وزن قبول) در اصل به معنى اسبى است كه دمش طولانى باشد، و همچنين دلوهاى بزرگى كه دنباله دارد.

در سابق براى كشيدن آب از چاه به وسيله حيوانات دلوهاى عظيمى تهيه مى‌كردند كه دنباله‌اى داشت، و علاوه بر دهانه دلو، طنابى هم به دنباله آن متصل بود كه براى خالى كردن آن دلو عظيم از آن استفاده مى‌كردند.

و از آنجا كه گاهى براى تقسيم آب در ميان چند گروه از اين دلوها استفاده مى‌شد و به هر كدام يك يا چند دلو مى‌دادند اين واژه به معنى سهميه نيز به كار مى‌رود، و در آيه مورد بحث به همين معنى استعمال شده، منتهى اشاره به سهميه بزرگ است‌