تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣ - تفسير قيامت و چشمهاى تيز بين!

[سوره ق (٥٠): آيات ١٩ تا ٢٢]

وَ جاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذلِكَ ما كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ (١٩) وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ ذلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ (٢٠) وَ جاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَعَها سائِقٌ وَ شَهِيدٌ (٢١) لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ (٢٢)

ترجمه:

١٩- و سرانجام سكرات مرگ به حق فرا مى‌رسد (و به انسان گفته مى‌شود) اين همان چيزى است كه از آن مى‌گريختى! ٢٠- و در صور دميده مى‌شود، آن روز، روز تحقق وعده وحشتناك است.

٢١- و هر انسانى وارد محشر مى‌گردد در حالى كه همراه او سوق دهنده و گواهى است.

٢٢- (به او خطاب مى‌شود) تو از اين صحنه (و دادگاه بزرگ) غافل بودى، و ما پرده را از چشم تو كنار زديم، و امروز چشمت كاملا تيز بين است!

تفسير: قيامت و چشمهاى تيز بين!

در اين آيات صحنه‌هاى ديگرى از مسائل مربوط به" معاد" منعكس است:

صحنه" مرگ"، صحنه" نفخ صور" و صحنه" حضور در محشر".

نخست مى‌فرمايد:" سرانجام سكرات مرگ به حق فرا مى‌رسد" (وَ جاءَتْ‌