ظاهر می‌شود ، خداست که وارث همه چیز است . پس چون این تعبیر " ارث‌ " در مورد خود خدا به کار برده شده است ، معنایش ظهور حقیقت است . حال برای آن کسانی که از طریق الوهیت چیزهایی را در آنجا واجد می‌شوند می‌گوید : " « و تلک الجنة التی اورثتموها »" به همان معنا که خدا وارث اینهاست در قیامت ، این بندگان وارث هستند ، یعنی مالک حقیقی‌ اینها می‌شوند به مالکیت پروردگار . پس در واقع این جور می‌خواهد بگوید : " ما که مالک همه چیز هستیم ، تو هم مالک اینها و بلکه همه چیز هستی‌ " . یک چیزی نقل می‌کنند که نامه‌ای از خداوند به اهل بهشت می‌رسد : " « من الحی القیوم الذی لا یموت الی الحی القیوم الذی لا یموت غ" ما قیوم‌ واقعی هستیم و تو هم به قیومیت ما اینجا قیوم و مالک واقعی خواهی بود . پس اینجا که تعبیر " ارث " می‌کند ، برای این است که می‌خواهد بگوید مالکیت شما شأنی از شؤون مالکیت خداوند است ، همان وراثت الهی که به‌ خداوند می‌رسد ( و ) معنایش این است که همه حجابها از بین می‌رود و حقیقت آشکار می‌شود ، به شما هم می‌رسد . " « تلک الجنة التی اورثتموها بما کنتم تعملون »" . باز به نوع دیگر به تنعمات جسمانی اشاره می‌کند . در آن آیه به‌ خوردنیها و نوشیدنیها اشاره کرد ، « صحاف من ذهب »که خوردنیها بود ، اکواب که جامهایی است که نوشیدنیها را در آن قرار می‌دهند ، در اینجا دسر و میوه‌اش را ذکر می‌کند : " « لکم فیها فاکهة کثیرش منها تاکلون " در آنجا میوه‌های فراوانی داریم که از آنها استفاده می‌کنید ، یعنی نه‌ اینکه همه آنها را می‌توانید استفاده کنید ، آنجا تمام شدنی نیست ، از آنجا استفاده می‌کنید . تا اینجا صفحه بهشت و بهشتیان بود ، حالا صفحه جهنمی‌ها شروع