همه دنیا در نظر او کوچک بود . این خودش بزرگی است . تا انسان بزرگ‌ نباشد دنیا در نظرش کوچک نمی‌آید . شراح گفته‌اند با قرائنی که در مجموع‌ این جمله‌ها هست مقصود ایشان جناب " عثمان بن مظعون " است . [١] حال ببینیم چرا در آیه شریفه کلمه " اخلاء " ( جمع خلیل ) آمده است ؟ ما حضرت ابراهیم علیه‌السلام را " خلیل الله " می‌گوییم . بعضی می‌گویند علت اینکه به دوست " خلیل " می‌گویند این است که خلیل از ماده " خلت " است و خلت یعنی حاجت . به دوست از آن جهت " خلیل " می‌گویند که به نیازمندیهای دوستش می‌رسد ، رفع خلت و رفع نیاز از دوستش‌ می‌کند ، یعنی به اعتبار یکی از شرایط و آداب دوستی به دوست " خلیل " می‌گویند .
ولی من فکر می‌کنم چنانکه برخی عرفا هم گفته‌اند ریشه این

[١] عثمان بن مظعون از اکابر صحابه پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و از مهاجرین اولین است . از کسانی است که در همان سالهای ابتدای بعثت‌ ایمان آورد و مرد بسیار مخلصی بود . در هجرت اول به حبشه مهاجرت کرد و در هجرت دوم با مسلمین و پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله به مدینه آمد . بسیار مرد بزرگواری بوده و رسول اکرم صلی الله علیه و آله هم فوق‌ العاده به این مرد علاقه‌مند بودند . بعد از ورود به مدینه طولی نکشید که‌ از دنیا رفت و نوشته‌اند که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله از او تجلیل‌ زیادی کردند و حتی خودشان را روی جنازه عثمان بن مظعون انداختند و اولین‌ کسی که در بقیع دفن شده است همین عثمان بن مظعون است . بقیع ابتدا قبرستان نبود ، پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله آنجا را قبرستان کردند ، گفتند اینجا برای دفن مسلمین باشد . عده‌ای معتقدند این‌ محلی که الان به عثمان بن عفان منسوب است قبر عثمان بن مظعون است ، چون محل قبر عثمان روشن نیست . علتش این است که مردم علیه او انقلاب‌ کردند و بعد اجازه دفنش را نمی‌دادند . چند روز جنازه‌اش افتاده بود و کسی جرأت نمی‌کرد ( او را دفن کند ) و اصلا معلوم نشد چه شد . بعضی‌ معتقدند بنی‌امیه شبی مخفیانه آمدند و او را بردند و در گوشه‌ای دفن کردند و بعضی دیگر بر این عقیده‌اند که ( جسد مانده بود ) تا اینکه حیوانات آن‌ را خوردند و از بین رفت .