"« کالمهل یغلی فی البطون »" مانند فلز گداخته در شکمها غلیان دارد " « کغلی الحمیم »" آب را که روی آتش بگذارید چگونه غلیان پیدا می‌کند ؟ این‌طور غلیان دارد .
گفتیم در آن آیه می‌فرماید : " « انها شجرش تخرج فی اصل الجحیم »" در همان متن و عمق و وسط جهنم می‌روید . اینجا می‌فرماید : " « خذوه فاعتلوه‌ الی سواء الجحیم »" به فرشتگان گفته می‌شود این را بگیرید و بکشید به‌ همان وسط جهنم ببرید ، این دیگر زقوم است ، درختش هم آنجا روییده است‌ . " « ثم صبوا فوق رأسه من عذاب الحمیم »" از بالا سر او هم از عذاب‌ آب داغ بر فرق او و بر سر او بریزید ، که این دو عذاب است : عذابی که‌ از درون خودش می‌کشد و عذابی که از بیرون به نحو دیگری بر او می‌ریزد ، که‌ باز خود این هم تجسم گناه گناهکار در دنیاست ، رنجهایی که در درون خودش‌ متحمل می‌شود که اثرش را در این دنیا احساس می‌کند ، و رنجها و عکس‌ العمل‌هایی که عملهای کثیف و بد دارد که از دیگران هم به انسان می‌رسد .
بعد به او می‌گویند : " « ذق انک انت العزیز الکریم »" بچش ، تو همان آقای عزیز و بزرگوار دنیا هستی ، یعنی همان کسی هستی که در دنیا آنچنان مغرور بودی ، برای خودت عزتی و شخصیتی و اهمیتی قائل بودی مافوق‌ اینکه سخن خدا را گوش کنی . قبلا خواندیم : " « و أن لاتعلوا علی الله " [١] علو علی الله داشتی ، می‌خواستی بر خدا تکبر بجویی ، چون امر خدا را دون شأن دانستن ، بر خدا تکبر کردن است و این شنیع‌ترین اقسام تکبر است .
بعضی از فلسفه‌های امروز ، ایستادن در مقابل خدا را عالی‌ترین کمال انسان‌ می‌شمارند . ژان پل سارتر کتابی دارد به نام " خدا و شیطان " بر اساس‌ فکرها و حسابهایی که راجع به مفهوم آزادی انسان دارد و راجع

[١] دخان / . ١٩