خلق کرده که نتیجه‌اش این است که شما از این آب با کشتی استفاده می‌کنید ، یعنی اینها حساب شده آفریده شده‌اند . " « لتجری الفلک فیه بامره " که کشتی به امر و اراده او و به خواست او ( حرکت کند ) . او خواسته‌ است که کشتی روی دریا حرکت کند که حرکت می‌کند ، و در نتیجه مسافرتها بکنید ، تجارتها بکنید ، نقل مکان‌ها بکنید . " « و لتبتغوا من فضله »" و از فضل الهی خیر طلب کنید . گفته‌اند مقصود استفاده‌های ( مختلف از دریاست ) . یک استفاده از دریا همان است که به وسیله کشتی انجام می‌شود که انسان قاره‌ها را طی می‌کند ، و دیگر اینکه از خود دریا بهره‌ها ببرید ، از حیوانات دریا ، از گوهرهای دریایی که از دریا گرفته می‌شود ، یعنی آن‌ ماهی‌ای که در دریا هست و هر حیوانی که در دریا هست و قابل استفاده است‌ و آن گوهرهایی که در دریا هست ، لؤلؤی اگر هست ، مرجانی هست ، هر چه‌ هست ، باز اینها هم یک کار حساب شده است و تصادفی نیست . آن هدف‌ نهایی و اصلی ، آن جنبه مدرسه بودن اینهاست . تا اینجا همان بهره‌گیری مادی است . ولی در عین حال چون انسان کودکی‌ است که در این دنیا می‌آید و در این دنیاست که باید معرفت پیدا کند : " « و لعلکم تشکرون »" باشد که شما سپاسگزار خدای خود باشید ، یعنی‌ خدای خودتان را به این وسیله بشناسید و بعد از شناختن سپاسگزار او باشید ، و معنی " سپاسگزار " را همیشه گفته‌ایم که سپاسگزاری یعنی هر چه که او به شما داده است ، در همان مسیری که باید ، مورد استفاده قرار بدهید . بعد می‌فرماید: " « و سخر لکم ما فی السموات و ما فی الارض جمیعا منه‌ ". در هیچ کتابی " انسان " به اندازه‌ای که در قرآن ، بزرگ است بزرگ‌ نیست . در عصر ما فلسفه‌های به اصطلاح اومانیستی زیاد پیدا شده ، دم از " انسان " می‌زنند ، ولی هیچ کسی به اندازه قرآن شأن انسان را بالا نبرده و